Vagabondowe zapiski z wolontariatów

Wolontariusze

20160511_221325~2
Sporo wolontariuszowa gromadka

Obecnie przebywam w Centro d’Ompio, które usytuowane jest w spokojnej, górskiej okolicy, schowane pomiędzy bambusowymi drzewami na północy Włoch. Bambus, to ukochana roślina właściciela tego ośrodka, dlatego rośnie tutaj gęsto i często aż 15 jego gatunków. W wolnym czasie wolontariusze udają się do warsztatu, gdzie robią z bambusu rynny, wisiorki, pierścionki, popielniczki, osłonki na świeczki lub lampy. Kreatywność wypełnia tutaj każdy nasz dzień i wolną chwilę, za sprawą cudownych ludzi, wolontariuszy, przybywających  z każdej strony świata, ze swoimi umiejętnościami, pomysłami i otwartą głową. Pisałam ostatnio o wieczorkach poetyckich i muzycznych sesjach, w trakcie których gramy na bębnach i śpiewamy (sesje są nagrywane-obecnie oczekujemy na ich odsłuchanie). Sami organizujemy sobie warsztaty jogi i pilates. Ostatnio kręciliśmy klip, który będzie wykorzystany do promocji tego miejsca. Dwa dni temu na prośbę wolontariuszki kręciliśmy kolejny klip, tym razem dla jej przyjaciółki, która cierpi na depresję. W ten sposób chcieliśmy przekazać jej miłość, nadzieję i wsparcie płynące do niej z całego świata. Ciągle wpadamy na przeróżne pomysły, które wypełniają nasze brzuchy śmiechem, a nas samych dobrym samopoczuciem. Było śpiewanie mantr. Była ceremonia kakao, którą wolontariusz przywiózł z Ameryki Południowej. Było „open hour”naszych pokoi, ponieważ stwierdziliśmy, że nie wiemy kto w jakim pokoju mieszka i jak ten pokój wygląda. Żeby było weselej, w każdym pokoju czekała na nas niespodzianka (gra, zabawa przewidziana na około 10-20 minut) przygotowana przez jego mieszkańca. Były więc kalambury w jednym pokoju, w drugim impreza techno, mogliśmy napić się tradycyjnej, prawdziwej tureckiej kawy, było kolorowanie kartek (wolontariusz dla wolontariusza) i inne zabawy. W każdym razie…wieczór trwał tego dnia bardzo długo.

817816

A kiedy ja leżałam z lekko opuchniętą kostką w łóżeczku, przybyli gromadnie wolontariusze do mojego pokoju, aby uzdrowić moją nogę różnymi modłami i śpiewami.

W najbliższym czasie planujemy wieczór dokumentalny oraz wymianę ubrań.

Tekst: Magdalena Vagabonda

https://www.facebook.com/MagdalenaVagabonda/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s